وَخَافَ عِقَابَهُ . . . « 1 » . شيعهء جعفر فقط كسى است كه شكم و شهوتش را از حرام نگاه بدارد و براى آفريننده‌اش بكوشد و به پاداشش اميدوار باشد و از عذابش بترسد . . . حضرت امام محمّد باقر عليه السلام در روايتى گرانسنگ به جابر جعفى فرمود : اى جابر ! كسى كه تشيع را پذيرفته ، اينكه اعلام كند كه من محبّ اهل بيتم آيا او را بس است ؟ به خدا سوگند شيعهء ما نيست مگر كسى كه به خاطر خدا از همهء گناهان بپرهيزد و از حضرت حق اطاعت نمايد . اى جابر ! شيعهء ما را نمىشناسند مگر به اين نشانه‌ها : فروتنى ، خشوع ، امانت‌دارى ، كثرت ياد خدا ، روزه ، نماز ، نيكى به پدر و مادر ، رعايت همسايگان از تهيدستان و زمين‌گير شده و خسارت‌ديده و يتيمان و راستى در گفتار و تلاوت قرآن و حفظ زبان نسبت به مردم جز گفتار خير . شيعيان ما در همهء امور امينان قبايل خود هستند . جابر مىگويد : به حضرت امام محمّد باقر عليه السلام گفتم : پسر پيامبر صلى الله عليه و آله ! ما امروز كسى را به اين ويژگىها نمىشناسيم ، حضرت فرمود : اى جابر ! خيال‌ها تو را به بيراهه نبرد آيا براى مرد همين بس است كه بگويد : من على را دوست دارم در عين حال كوشاى در راه خدا نباشد ؟ ! اگر بگويد : من پيامبر را دوست دارم در حالى كه پيامبر افضل از على است ، آنگاه روش پيامبر را دنبال نكند و به سنت حضرتش عمل ننمايد ، محبتش هيچ سودى به حال او نخواهد رساند . اى شيعيان ! تقواى الهى را مراعات كنيد و به كتاب خدا عمل نماييد ،

--> ( 1 ) - صفات الشيعة : 11 ؛ الخصال : 1 / 295 ؛ حديث 63 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 251 ، باب 22 ، حديث 20425 .